Żurawiejki

Żurawiejki to dowcipne, czasami uszczypliwe przyśpiewki kawaleryjskie. Żurawiejkami piosenki te nazywano od refrenu „żurawiej, żurawiej” który należało z przerywnikiem głośno zaśpiewać. Każdy pułk w kawalerii miał swój charakterystyczny zestaw żurawiejek. Pułk rodzimy śpiewających zazwyczaj omijano zwrotem typu:

O dwudziestym piątym nic nie wiemy,

więc nic śpiewać nie będziemy

(przerywnik): Kto tradycji nie szanuje

niech nas w … pocałuje!

Lanca do boju ,szabla w dłoń

Żura, Żura, Żurawia

Żurawiejka ty moja

Żurawiejki 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich:

Dawniej był to pułk bojowy,

Dziś nim rządzą białogłowy.

 

Pół czerwony, a pół biały,

Liczba duża, a pułk mały.

 

Wielkopolskim się mianuje,

A w Prużanie pokutuje.

 

Poleszuki, chłopy, pany,

To prużańskie są ułany.

 

Powycierał wszystkie kąty,

Sławny pułk dwudziesty piąty.

 

Jego serce już nie bije,

Lecz cień na Dębowcu żyje.

Żurawiejki na Roztoczańską Konną:

Konie mają wprost od pługa,

Malickiego to zasługa.

 

Na Roztoczu tęga mina,

To strażnicy są z Lublina.

 

Roztoczańska na koń siada,

Kogo spotka, temu biada.

Żurawiejki ogólnokawaleryjskie:

Prawda to od wieków znana,

Nie ma pana nad ułana.

 

O piechocie nie śpiewamy,

Bo ją wszyscy w dupach mamy.

 

Bo piechota to hołota,

Co na konia siada z płota.

 

Pederaści, onaniści,

Job ich mać artylerzyści.

 

O lotnikach mało wiemy,

Więc ich chwalić nie będziemy.